Maandag 23 maart

Enkele weken geleden de dag dat Rutte aankondigde dat we in een gedeeltelijke Lock down zouden gaan. Sommige mensen verklaarde mij voor gek. Je gaat in deze tijd toch niet verder met al je passie, energie, enthousiasme in jouw reisorganisatie te stoppen? De reiswereld is ingestort. Ga wat anders doen Wendy. Je hebt zoveel kennis en ervaring die je ook ergens anders voor kunt gebruiken!

Toch luisterde ik niet naar die personen, ik luisterde ook niet naar alle berichten in de media, soms zo negatief en onheilspellend. Vooral nu hou ik mij vast aan mijn positieve emoties die laat ik de boventoon voeren. Ze hebben niet de overlevingswaarde  maar vergroten wel de kans op overleving op langere termijn. Is het niet zo dat mensen die zich positief voelen meer flexibele, creatieve gedachten hebben? Effectiever zijn en meer open staan voor informatie en mogelijkheden?

Nee ik ben 24 uur bereikbaar voor mijn huidige gasten die al bij Puur Kroatië geboekt hebben en verder werk ik 7 dagen per week aan mijn bedrijf. In de tussentijd heb ik enkele briljante ideeën gekregen die ik nu aan het opzetten ben.

Natuurlijk zal er veel gaan veranderen. We zullen anders gaan denken, beleven, anders gaan doen. Daarom ga ik mijn bedrijf anders laten fungeren. Niet meer de meer traditionele reisaanbieder. Ik wil meer gaan naar gastvrijheid. Nog meer geven en delen. De klant, de reiziger, lees: gast, zich nog meer welkom te laten voelen. Ik merkte de afgelopen jaren, en vooral nu in deze tijd, dat het inspiratie geeft en richting aan iedereen die een positief verschil wil maken. Ik merk nu , vooral nu, een frisse visie op anders gaan werken. Een soort van zoektocht naar de glimlach van alle gasten naar wat de ander blij maakt.

Dinsdag 24 maart

Digitaal op zoek naar nieuwe bijzondere vakantieadresjes. Ik kom mooie dingen tegen en maak een lijstje van wie ik allemaal ga benaderen voor een toekomstige samenwerking. In de middag bel ik mijn lieve vriendin Branka die het Kroatisch Nationaal Bureau voor Toerisme in Amsterdam runt. Met Branka praat ik over plannen, plannen voor studiereizen speciaal voor reisagenten die ons product verkopen en samen dromen we over ons Kroatië.

Woensdag 25 maart

Branka belt mij, heeft een geweldige tip voor mij. “Hey Lisica ” zoals ze mij vaak noemt, “Ik heb iets heel bijzonders voor je, heel Puur Kroatië waardig, precies wat jouw reizigers willen en van jou verwachten, een klein wijnlandgoed/agrotoerisme.” Branka stuurt mij de foto’s, ooh wauw wat word ik hier blij van. Ik besluit meteen om de eigenaar van het wijnlandgoed te mailen. Binnen een uur krijg ik al een superleuke mail terug:

Draga Wendy,

my answers are usually later in the afternoon or evening ( accept for booking ) because in this time of the year, I’m constantly on the farm, spring agricultural jobs and it’s hard to write with dirty hands . It’s nice to hear about your enthusiasm and love of Croatia. It would be my pleasure to have you here and hope that we’ll be able to arrange visit soon. We are looking forward to work with company like yours because most of our guests are people who have became our friends and enjoy with us in our lifestyle outside of mass tourism. ask me for all information and hope that we’ll arrange cooperation on mutual satisfaction.

Srdačan pozdrav / kind regards

Ik sluit de dag af met een heel happy gevoel wetende dat we als eerste deze bijzondere plek van Maro en zijn familie mogen gaan aanbieden.

Donderdag 26 maart

IK bel mijn vriendin Kety. Samen met haar vader en nog 1 collega is ze in Hotel Korana. Het hotel is leeg, ze zijn wel open. Kety en ik bespreken onze ideeën en plannen voor na het Corona tijdperk. We missen elkaar en spreken af dat ik snel weer terugkom naar my hometown Karlovac. Ik kijk op Flightrader en zie dat Croatia Airlines net vertrokken is vanaf Schiphol op weg naar Zagreb. Ik wacht even en kijk omhoog naar de strakblauwe hemel. Na enkele minuten zie ik het toestel voorbij vliegen in de richting van Nijmegen waar het toestel het land zal verlaten. Ik wou dat ik erin zat. Dat ik met mijn vliegangst dit nog eens zou zeggen.

In tegenstelling tot KLM vliegt Croatia Airlines nog wel tussen Amsterdam en Zagreb. Niet met de gebruikelijke airbus maar met de kleine De Havilland Canada Dash 8-400. Het toestel, wat zich door zijn propellers enorm laat horen, dat ik vaak heb op mijn binnenlandse vluchten in Kroatië.

Vrijdag 27 maart

In de reisvakbladen lees ik dat men van mening is dat kleine reisorganisaties extra de dupe zijn, want zij kunnen niet rekenen op staatssteun waar grote partijen wel op kunnen rekenen. Ik lees bedragen van in de miljarden die bedrijven ontvangen. Wat wij krijgen zijn in verhouding broodkruimels zo stelt één van de reisondernemers.

En toch voelt het alsof we weer wat opkrabbelen. Dat we met zijn allen willen terugslaan. Of vergis ik mij? Kleine ondernemers, ja, we moeten wel. We kunnen niet op dezelfde voet verder. We moeten wel inventief zijn. Zoom sessies, videoconferenties en gedeelde zorgen brengen ons dicht bij elkaar. En ja er is licht aan het einde van de tunnel.

Laat een bericht achter